فشرده‌سازی ۳۰سال رفاقت در ۷۸دقیقه / انرژی کیارستمی به صمدیان برای ساخت یک فیلم

مراسم اکران فیلم «هفتاد و شش دقیقه و پانزده
ثانیه با عباس کیارستمی» ساخته سیف‌الله صمدیان، عصر امروز در باغ فردوس موزه سینما
با حضور برخی از سینماگران،هنرمندان و اهالی رسانه برگزار شد.

سیف‌الله صمدیان ضمن خوش آمدگویی و عرض سلام
به حاضران گفت: در نمایش اول این فیلم یک جمله ای گفتم که اینجا هم به آن اشاره می
کنم؛ خوشحالم از اینکه به نام سینما یک فیلم می بینیم؛ از طرفی ناراحتم که به نام کیارستمی
یک فیلم می بینیم.

وی از روند و علت ساخت این فیلم بیان کرد:
حدود یک ماه مانده به جشنواره ونیز، احمد کیارستمی وظیفه غریبی را گردن من انداخت.
او گفت قرار است در جشنواره ونیز بزرگداشت پدرم برگزار شود و باید چیزی ارائه بدهیم؛
پس کاری انجام بده. پس از پیشنهاد احمد، در یک عمل حسی و عاطفی قرار گرفتم.

این عکاس و فیلمساز ادامه داد: من باید حدود
سه دهه را در یک ماه و نیم آن هم در قالب یک فیلم نشان می دادم. از طرفی اين فيلم باید
در شان عباس کیارستمی باشد؛ چون موقعیت او نه تنها در ايران كه در دنیا خاص بود، خوشبختانه
با وجود محدود بودن زمان، با بازخوردهای رضایت بخشی روبرو شدیم.

وی اضافه کرد: انرژی خود کیارستمی باعث شد
خروجی خوبی داشته باشیم. امیدوارم صحنه هایی که با فشردگی زمانی اما به وسعت تمام سال
ها سر‌هم کردم، مورد رضایت شما نیز قرار بگیرد.

صمدیان افزود: از همه افرادی که در ساخت این
فیلم کمک کردند. تشکر و قدردانی می کنم و امیدوارم پس از گردش در جشنواره های جهانی
فيلم را در ایران نیز اکران کنیم و شرمنده مردم نشویم.

در این مراسم هنرمندانی چون مسعود کیمیایی،
حسن فتحی، علیرضا رییسیان، اکبر زنجانپور، اکبر عالمی، محمود گبرلو، اشکان خطیبی، مجید
سرسنگی، علی معلم، نرگس آبیار، محمد حسین قاسمی، افسانه بایگان، امیر عابدی و … حضور
داشتند.

5757

عکس دیدنی که سیدحسن خمینی از پسرش منتشر کرد /براى پدر و مادر همه چیز بچه‌ها شیرین است

به گزارش خبرآنلاین، یادگار امام در این پست اینستاگرامی نوشته است؛

هادى وقتى عينك بزرگتر ها را مى زند.

در ميان طلبه ها ضرب المثلى است كه كلمات فارسى و عربى را در هم درآميخته است و از قافيه اى خوش آهنگ ، نظم طنز آلودى پديد آورده است؛

شيئان عجيبان هُما اَبردُ من يَخ
شيخٌ يَتَصَبّى و صَبيٌّ يَتَشَيًّخ
(دو چيز عجيب هستند و از يخ خنك ترند…. پيرمردى كه اداى بچه ها را درآورد و بچه اى كه اداى پيرها را درآورد)
روشن است كه واژه يخ فارسى است و اصطلاح خنك بودن به معنى بى مزه بودن ، هم از ادبيات محاوره اى فارسى زبانان اقتباس شده است. اما همه اينها را نوشتم تا بگويم براى پدر و مادر همه چيز بچه ها شيرين است و اداى پيرها را در آوردن شيرين تر. بگذريم كه علت اين “ديگرنمايى” خود داستان ديگرى مى طلبد كه چه بسا همه به نوعى گرفتار آن باشيم.

2929

کیف زنی دو زن در ۳۰ ثانیه

اعضاي اين باند با شكايت يك زن تحت تعقيب پليس قرار گرفتند. شاكي به مأموران گفت: براي انجام كاري سوار بر یکی از اتوبوس های شهری شیراز شدم اما بعد از 10دقيقه، وقتي به محل رسیدم و قصد پرداخت کرایه اتوبوس را داشتم، از کیفم خبري نبود. باورم نميشد با اين سرعت کیف پولم سرقت شده باشد بنابراين تصميم گرفتم ماجرا را به پليس خبر دهم.

تيمي از مأموران پليس با دستور بازپرس دادسراي شیراز، تحقيقات براي يافتن ردي از دزدان را شروع كردند. هنوز بررسي ها به نتيجه نرسيده بود كه زن دیگری راهي اداره پليس شد و به مأموران گفت: ساعتي قبل تلفن همراه و کیف پولش در اتوبوس شهری به سرقت رفته است.

وي گفت زمانی که در اتوبوس بودم دو زن به من نزدیک شده و احتمال می دهم که آنها گوشی تلفن همراه و پول هایم را به سرقت برده باشند.

با اظهارات اين زن مأموران متوجه شدند که با یک باند حرفه ای كيف زني سروکار دارند زیرا اعضای این باند به طرز ماهرانه ای در زمانی کوتاه نقشه خود را عملی می کردند.

علاوه بر این دو زن، در روزهاي بعد نيز چند نفر ديگر كه در اتوبوسهاي تندرو، طعمه سارقان قرار گرفته بودند به كلانتري رفتند و در اظهارات مشابهي اعلام كردند وسايل باارزش داخل كيفشان مثل پول، جواهرات، تلفن همراه، دوربين عكاسي و… سرقت شده است.

از آنجا كه شيوه اين سرقتها نشان مي داد متهمان حرفه اي هستند، آلبوم مجرمان سابقه دار در معرض ديد مالباختگان قرار گرفت تا شايد آنها را شناسايي كنند.

شاكيان بعد از ديدن چهره دهها سارق سابقه دار، زني را به عنوان سارق اموالشان شناسايي كردند. بررسي سوابق اين زن نشان مي داد او چند سال قبل به اتهام سرقت از مسافران اتوبوس هاي تندرو دستگير و زنداني شده اما بعد از طي كردن دوران محكوميتش آزاد شده است. در چنين شرايطي تلاشها براي شناسايي مخفيگاه وي آغاز شد. چند روز بعد از آغاز تحقيقات مأموران تجسس كلانتري به اطلاعاتي دست يافتند كه نشان ميداد این زن در خانه اي واقع در شیراز پنهان شده است.

به اين ترتيب مأموران با مجوز قضايي وي را بازداشت كردند. مأموران در جريان بازرسي از مخفيگاه اين زن تعداد زيادي از اموال مسروقه شامل مدارك شناسايي، جواهرات و گوشي تلفن همراه كشف كردند.

42 سرقت در 2هفته

هرچند این زن در بازجويي هاي مقدماتي حاضر نبود به دست داشتن در سرقت ها اعتراف كند، ولي مالباختگان با ديدن چهره اش، او را به عنوان سارق اموالشان شناسايي كردند. در ادامه این زن مدعی شد که یک زن دیگر نیز با او همدست بوده است پس از این نامبرده نیز دستگیر شد.

پس از بررسی موضوع و محرز شدن این سرقت ها قاضی پرونده هر دو را به 24 سال زندان، 74 ضربه شلاق و دو سال تبعید محکوم کرد.

۴۷۴۷

یک بازی و شگفتی ملاک قضاوت نباشد/حمایت از این پرسپولیس و برانکو یعنی قهرمانی

پرسپولیس باخت و بد هم باخت.حذف مقابل تیمی ناشناخته و گمنام که در لیگ دو هم نتایج خوبی نگرفته عذاب اور است.این ناکامی را می توان از چند بعد بررسی کرد.

1-پرسپولیس حق انتخاب داشت.بازی با ملی پوشان در تاریخی دیگر و پذیرفتن فشردگی در بازی های لیگ و یا بازی بدون ملی پوشان در همین تاریخ.برانکو و باشگاه اما پس از گذشت چند روز به این نتیجه رسیدند که برای رویارویی با تیم لیگ دویی بازی کردن بدون ملی پوشان جای نگرانی ندارد.این تصمیم اما خیلی دیر اتخاذ شد.2-برانکو و دستیارانش به کرواسی رفته و تمرینات تیم تعطیل شد.رسانه ها پیگیر بودند تا بدانند پرسپولیس در جام حذفی بدون ملی پوشان بازی می کند یا خواهان تعویق بازی می شود.تصمیم باشگاه و برانکو روز شنبه اعلام شد.ان هم در حالی که برانکو تمرینات را تعطیل و راهی کرواسی شده بود.

براساس برنامه قبلی نیز تمرینات از روز دوشنبه اغاز شد در حالی که دیگر تیم ها از روز یکشنبه و حتی شنبه استارت زده بودند.با این برنامه سرخ ها فقط چهار جلسه تمرین کردند.بطور کلی به نظر می رسد که لازم بود باشگاه و برانکو زودتر و حتی قبل از بازی با سپاهان درباره این بازی تصمیم گیری می کردند نه اینکه تمرینات تعطیل شود و بعد هم هرروز یک خبر متفاوت درباره بازی کردن یا بازی نکردن تیم در جام حذفی منتشر شود.3-برانکو معمولا بندرت دست به ترکیب تیمش می زند و به همین دلیل نفرات ذخیره بندرت در بازی های رسمی مورد استفاده قرار می گیرند.در سایه همین روش و سبک کاری برانکو مبنی بر بازی کردن با ترکیبی ثابت و به نوعی غیرقابل تغییر،نفرات ذخیره شانس بازی و نشان دادن توانایی های خود را ندارند.

رادو.محرمی.ارام طبع.الوان زاده.پریموف که مقابل قشقایی بازی کردند یا هرکز در فصل چاری بازی نکرده اند و یا اینکه بندرت و برای دقایقی بسبار کم مورد استفاده قرار گرفته اند.دور شدن از شرایط مسابقه افت بزرگی است که بسیاری از نفرات سکو و نیمکت نشین دچار ان می شوند که عوارض ان را هم امروز دیدیم.4-پرسپولیس حتی بدون ملی پوشانش نباید هم نباید به تیم قشقایی می باخت.این نتیجه هم یک اتفاق بود.یک شگفتی.به قول مهدی شیری تیم قشقایی اگر ده بار دیکر مقابل پرسپولیس بازی می کرد برنده نمی شد.گل زودهنگام حریف به انها اعتماد به نفس و جسارت داد و بازی را به سمت و سوی دیگری برد.انگار همه چیز دست به دست هم داده بود تا پرسپولیس در روز نحس و لعنتی نه مهر و در سالروز درگذشت هادی نوروزی حذف شود.عملکرد بسیاری از نفرات تیم در این بازی عملکردی دور از انتظار بود و نهایتا پرسپولیس از جام حذفی به شکل خیلی بدی کنار رفت و یک جام را به اسانی از دست داد.5-حالا انتقادات شروع می شود.حواشی جدیدی ایجاد می شود اما…..بلافاصله بعد از باخت گفتیم که این شکست هبچ توجیهی ندارد و نبابد توپ را به زمین فدراسیون و کادرفنی تیم ملی انداخت و یا بهانه دیگری اورد.خودمان پذیرفتیم بدون ملی پوشان بازی کنیم و حالا هم حذف شده ایم.حال باید این ناکامی را فراموش کنیم و از ان درس بکیریم باید بدانیم که مخالفان پرسپولیس تلاش می کنند از این فرصت استفاده کرده و به تیم لطمه بزنند و مدعی اول قهرمانی لیگ را به حاشیه ببرند.

باید هشیار باشیم و حمایت خود را از تیم محبوب مان دوچندان کنیم.در فصلی که استقلال در بحران است و تیم هایی مثل سپاهان و ذوب اهن هم شرایط ایده الی ندارند می توان در رقابت با تیم تداکتورسازی و دیگر مدعیان جام را مال خود کرد.قهرمانی سرخ ها در لیگ اما مستلزم حمایت همه جانبه هواداران و خروج رودهنگام تیم از شوک حذف از جام حذفی است.6-برانکو هم مثل باشگاه در ماچرای تصمیم گیری دیرهنگام نسبت به بازی بدون ملی پوشان یا به نعویق انداختن مسابقه مقصر بود.در حوزه فنی و تاکتیک و تعویض ها نیز اشتباهاتی داشت اما…..همه ما می دانیم که پرسپولیس پس از سالها از یک مربی توانمند و مقتدر برخوردار شده.پس وظیفه داریم حامی برانکو باشیم و کاری نکنیم که این مربی خوب و ایده ال نیز در پرسپولیس بواسطه عدم حمایت ها دچار مشکل شود.امیدواریم پیشکسوتان تیم هم اینروزها هشیار باشند و حرف هایی نزنند که تیم را به حاشیه کشانده و برانکو را تضعیف و تخریب کند.باید بدانیم که پرسپولیس اسیر شگفتی ها شد و این اتفاق و این بازی هرگز نباید ملاک قضاوت ما درباره کادرفنی و تیم باشد.پرسپولیس اگر حمایت شود بدون تردید می تواند امسال قهرمان شود.ان هم با اختلاف امتیاز. 

256 41

 

وسوسه ملکی در‌ ۱۳شهر

بانک «یو بی اس» سوئیس که در زمینه خدمات مالی به بخش‌های مختلف اقتصاد کشورها، سابقه طولانی مدت دارد، اخیرا در یک مطالعه‌ برای تشخیص اوضاع جهانی بازار ملک، شرایط بخش مسکن 18 شهر «مرکز مالی» در دنیا را به‌عنوان نشانگرهای سایر مناطق شهری جهان مورد بررسی قرار داد. نتایج این تحقیق که متغیرهای ملکی سال 2016 مبنای آن است، نشان می‌دهد شاخص قیمت مسکن در 6 شهر از 18 مرکز مالی جهان، با گذر از فاز جهش، در خطر «حبابی شدن» قرار دارد و در 7 شهر دیگر نیز از سطح طبیعی فراتر رفته است. فقط 4 شهر از این 18 شهر به لحاظ شاخص قیمت مسکن، در وضعیت نرمال قرار دارند و تنها یک شهر با قیمت‌های پایین‌تر از سطح واقعی ناشی از طولانی شدن دوره رکود مسکن، مواجه است. در این تحقیق، شاخص قیمت مسکن از 5 زیرشاخص شامل «نسبت قیمت مسکن به درآمد سالانه، نسبت قیمت به اجاره، نسبت تسهیلات خرید مسکن پرداختی به تولید ناخالص داخلی کشورها، میزان عرضه مسکن و نسبت قیمت مسکن هر شهر مورد بررسی به قیمت مسکن کشور مربوطه» استخراج و محاسبه شده است. به این ترتیب، بازار جهانی مسکن بعد از پشت سر گذاشتن رکود و تخلیه حباب در فاصله سال‌های 2009 تا 2011، اکنون بار دیگر تشنج کرده با این تفاوت که عوامل حباب‌ساز این دوره، ردپای آنچنانی در بحران مسکن سال‌های 2007 و 2008 نداشته‌اند. نکته کلیدی تحقیقات به عمل آمده، ناتوانی خانوارهای با درآمد متوسط در دسترسی به آپارتمان 60 مترمربعی است که این موضوع شکاف بین قیمت مسکن و قدرت خرید را بازگو می‌کند.

شهرهای دارای بیشترین رشد قیمت مسکن اگرچه امکان خرید برای خانوارها را مختل کرده اما به محل اصلی سرمایه‌گذاران و فرصت طلایی برای این گروه تبدیل شده است. در حال حاضر مهم‌ترین عامل جهش و حباب مسکن در مراکز مالی جهان، «نزول نرخ سود واقعی بانک‌ها» است که عایدی بازار پول را برای سرمایه‌گذاران نسبت به سایر بازارها، عملا به زیان تبدیل کرده است. این موضوع در کنار «رشد‌سرمایه‌های نیازمند بازار سودزا» و همچنین «خوش‌بینی به آینده سود خرید ملک» سبب شده سرمایه‌گذاران در اغلب کشورها به‌خصوص اروپا، مسیر بازار مسکن را برای تقویت سرمایه‌های خود، انتخاب کنند. در شهرهایی که خطر حباب مسکن، تقاضای مصرفی را تهدید می‌کند، متوسط قیمت مسکن نسبت به سال پایانی رکود -2011- رقمی معادل 50 درصد افزایش پیدا کرده که این میزان رشد طی 5 سال، غیرعادی و حبابی تشخیص داده شده است. در برخی از همین شهرها، قواعد دوره‌های تجاری بازار مسکن -روند بلندمدت گذشته دوره‌های رکود و رونق- به‌هم ریخته و روند فزاینده قیمت مسکن باعث اعتراضات مردمی به سیاست‌های اقتصادی دولت‌ها شده است. در برخی از کشورها که بازار مسکن آنها در خط مقدم صعود جهانی قیمت قرار گرفته -کانادا- اخیرا یک اهرم نجات برای متقاضیان مصرفی فعال شده است که از طریق اخذ مالیات از سفته‌بازهای ملکی، هزینه خرید مسکن برای متقاضیان سرمایه‌ای را افزایش می‌دهد تا نوعی بازدارندگی نسبت به سوداگری در این بازار ایجاد کند. بانک «یو بی اس» سوئیس در عین حال، با هشدار نسبت به تبعاتی که تحریک قیمت مسکن از ناحیه سفته‌بازی می‌تواند برای خود سرمایه‌گذاران داشته باشد، اعلام کرده است: تجربه نشان داده حباب مسکن در بلندمدت، ماندگار نخواهد بود و ترکیدن آن، مستقیم زیان سرمایه‌گذاران را هدف قرار می‌دهد. کارشناسان خدمات مالی این بانک به دولت‌ها توصیه کرده‌اند، با افزایش عرضه مسکن و تنظیم نرخ مالیات‌ها، از بروز بحران ناشی از حباب قیمتی در بازار مسکن جلوگیری کنند.

حباب مسکن در کمین شهرهای جهان

شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی یو‌بی‌اس، با تحلیل و بررسی 18 مرکز مالی در سراسر جهان اعلام کرد درپی افزایش قیمت مسکن طی 5 سال گذشته، شهر‌های ونکوور کانادا، لندن انگلستان و استکهلم سوئد در صدر فهرست شهرهایی قرار دارند که با خطر حباب مسکن مواجه هستند. به گزارش بلومبرگ، بانک یو‌بی‌اس در گزارش شاخص جهانی حباب مستغلات 2016 اعلام کرد بهای مسکن در شهرهای سیدنی استرالیا، مونیخ آلمان و هنگ‌کنگ نیز درحال افزایش است. براساس این گزارش، شهر سانفرانسیسکو دارای گران‌ترین بازار مسکن آمریکاست، اما این شهر هنوز در معرض خطر حباب مسکن قرار ندارد. بانک یو‌بی‌اس در گزارش جدید خود اعلام کرد قیمت مسکن در شهرهایی که در آستانه شکل‌گیری حباب مسکن قرار دارند از سال 2011 تاکنون به‌طور متوسط تا 50 درصد افزایش یافته است، این درشرایطی است که طی همین مدت قیمت مسکن در دیگر مراکز مالی کمتر از 15 درصد رشد کرده است. براساس گزارش این بانک، نرخ بهره پایین، جریان جهانی سرمایه و خوش‌بینی سرمایه‌گذاران نسبت به بازگشت سود به افزایش بهای مسکن کمک کرده است. بانک یو‌بی‌اس در گزارش خود آورده است:«تغییر در قدرت اقتصاد کلان، تغییر در اعتماد سرمایه‌گذاران یا افزایش چشمگیر عرضه موجی از کاهش شدید قیمت مسکن را به راه خواهد انداخت. سرمایه‌گذاران نباید انتظار داشته باشند که در بازارهایی که قیمت‌ها بیش از اندازه افزایش یافته است قیمت‌های واقعی در میان‌مدت و حتی بلندمدت رشد کند.» براساس گزارش بانک یو‌بی‌اس، رتبه ونکوور از مکان چهارم در سال 2015 به اول در سال 2016 تغییر کرده‌ است. طی دهه گذشته قیمت مسکن در این شهر دو برابر شده و این مساله اعتراض مردم را درپی داشته است، زیرا نمی‌توانند مسکن خریداری کنند. براساس اعلام مرکز معاملات مسکن بورد آو گریتر ونکوور در ماه آگوست قیمت یک باب مسکن ویلایی در این شهر 6/ 1 میلیون دلار کانادا (21/ 1 میلیون دلار) بود. در این ماه دولت استانی به منظور کاستن از قیمت مسکن، برای خریداران خارجی مسکن 15 درصد مالیات وضع کرد. بانک یو‌بی‌اس همچنین در گزارش خود عنوان کرد نرخ بهره در حوزه یورو نتوانسته است موجب پیشرفت اقتصادی چشمگیری در کشورهای عضو این حوزه شود. ضعف اقتصادی حوزه یورو موجب شده است دیگر کشورهای اروپایی و سوئیس سیاست‌های پولی حمایتگرایانه درپیش گیرند. درپی وقوع بحران مالی جهان در سال 2008 بانک‌های مرکزی جهان و همچنین بانک مرکزی اروپا به منظور تقویت رشد اقتصادی نرخ بهره را کاهش دادند. درحال حاضر نرخ بهره بانک مرکزی اروپا صفر است اما خرید مسکن در کشورهایی که چشم‌انداز اقتصادی غیر مطمئنی دارند با ریسک بالایی همراه است و بانک‌ها فقط وام‌های بسیار محدودی را تضمین می‌کنند. گرچه نرخ پایین بهره به رشد اقتصادی کشورهای اروپایی کمک چندانی نکرده است، اما موجب رونق بیش از حد بازار املاک مسکونی شهری در سال‌های اخیر شده است. بنابراین همه شهرهای اروپایی با قیمت بیش از حد مسکن رو به رو هستند. شهرهای آمستردام، زوریخ، پاریس و ژنو ازجمله شهر‌هایی هستند که قیمت مسکن در آنها از قواعد بلندمدت عبور کرده است. در رتبه‌بندی قیمت مسکن در مراکز مالی، شیکاگو در آخر فهرست قرار دارد، زیرا در این شهر قیمت‌ مسکن هنوز به سطح پیش از بحران مالی بازنگشته است. بانک یو‌بی‌اس در بررسی خود شهرهای سرزمین اصلی چین را نگنجانده است. این در شرایطی است که بسیاری از شهرهای اصلی چین رونق افسارگسیخته بازار مسکن را تجربه می‌کنند. براساس گزارش بانک یو‌بی‌اس، در اکثر شهرهای جهان خرید یک باب آپارتمان 60 متری برای بسیاری از مردم که در بخش خدمات کار می‌کنند و درآمد سالانه متوسطی دارند، امکان‌پذیر نیست.

بانک یو‌بی‌اس حباب قیمت را این گونه تعریف می‌کند: حباب قیمت پدیده‌ای است که هر از چندبار یکبار در بازار دارایی‌ها رخ می‌دهد. این اصطلاح به قیمت‌گذاری غیرواقعی دارایی‌هایی اطلاق می‌شود که اساسی و پایدار است؛‌ همچون مسکن و ساختمان که گرانترین دارایی خانوارها محسوب می‌شود. نکته مهم درخصوص این حباب‌ها این است که تا زمان ترکیدنشان، شناسایی آنها کار دشواری است. اگرچه بر اساس داده‌های گذشته و سیکل تکرار شونده این حباب‌ها، شاید بتوان آنها را پیش‌بینی کرد. یکی از نشانه‌های معمول ایجاد حباب، فاصله گرفتن قیمت‌ها از درآمدهای محلی و اعوجاج اقتصادی همچون رشد بیش از حد در وام‌دهی و ساخت‌وسازهای مسکن است. در همین راستا، شاخص حباب مستغلات بانک یو‌بی‌اس، بر اساس همین الگوی‌های مشاهده شده در داده‌ها، ریسک حباب دارایی‌های را ارزیابی می‌کند. این شاخص که ارزیابی‌های اساسی را در بازارهای مسکن دنبال می‌کند، به‌صورت زیر دسته‌بندی می‌شود: راکد (نمرات شاخص کمتر از منفی 5/ 1)، زیر قیمت (نمرات شاخص بین 5/ 1- تا 5/ 0-)، قیمت متعادل (5/ 0- تا 5/ 0)، قیمت بالا (شاخص بین 5/ 0 تا 5/ 1) و ریسک حباب قیمت (برای نمرات شاخص بیش از 5/ 1).

همچنین این شاخص میانگین وزنی‌ای از پنج زیر شاخص شهری استاندارد شده است: قیمت به درآمد، درآمد به اجاره، تغییرات در نسبت وام به تولیدناخالص‌داخلی، تغییرات در نسبت ساخت‌وساز به تولید ناخالص داخلی و شاخص نسبی قیمت مسکن شهر به قیمت کشور. در شهرهای هنگ‌کنگ و سنگاپور به‌جای شاخص آخر، از شاخص قیمت تعدیل شده با تورم استفاده می‌شود. نکته‌ای که در محاسبه هر یک از این زیرشاخص‌ها وجود دارد، این است که از داده‌های منحصر به ‌فرد شهرها در ساخت آنها استفاده می‌شود (به جز دو شاخص وام به تولید ناخالص داخلی و نسبت ساخت‌وساز به تولید ناخالص داخلی که از دادهای سطح کشوری استفاده شده است).
22539

زادروز کسی که «بوئینگ» را پدید آورد

او در دانشگاه ییل درس خواند؛ اما دانشگاه را به خاطر گرایش به کسب‌وکار و تجارت ترک کرد. بوئینگ در ۱۵ ماه ژوئیه سال ۱۹۱۶، شرکتی تحت عنوان «شرکت محصولات و تولیدات هوایی اقیانوس آرام» را به کمک شریکش جرج کونراد وسترولتس بنیان گذاشت در ۹ ماه مه سال ۱۹۱۷ این شرکت به‌عنوان «شرکت هواپیمایی بوئینگ» با صد هزار دلار سرمایه در سیاتل ثبت شد و سفارش تولید 50 فروند بوئینگ را از ارتش آمریکا دریافت کرد. اولین هواپیمایی که در این شرکت تولید شد، کمتر از 8 متر طول داشت و تا ارتفاع ۹۰۰ پایی پرواز می‌کرد.

در سال ۱۹۲۷، بوئینگ خط هوایی دایر کرد که به اسم حمل‌ونقل هوایی بوئینگ (BAT) نامیده ‌شد. یک سال بعد BAT به‌عنوان حمل‌ونقل هوایی اقیانوس آرام معروف شد و با شرکت هواپیمایی بوئینگ به‌صورت یک کمپانی ادغام شدند. این شرکت در سال ۱۹۲۹ اسم خود را به هواپیماسازی ایالات و اتحادیه حمل‌ونقل عوض کرد و رعایت اصول پرات و ایتنی استانداردهای صحیح شرکت هامیلتون و چانس ووگت را لازم دانست. سپس هواپیمایی ایالات شرکت حمل‌ونقل هوایی ملی را در سال ۱۹۳۰ خریداری کرد. قانون پست هوایی مصوب ۱۹۳۴ که بودن خطوط هوایی و سازندگان و تولیدکنندگان را تحت چتر یک اتحادیه قدغن می‌کرد، باعث شد که این شرکت به سه شرکت کوچک‌تر تقسیم شود- شرکت هواپیمایی بوئینگ، خطوط هوایی ایالات و اتحادیه هواپیمایی ایالات و تکنولوژی‌های ایالات. در نتیجه ویلیام بوئینگ سهام خود را فروخت و برای همیشه از صنعت هواپیماسازی کناره گرفت و باقی عمرش را در مزرعه خصوصی‌اش به پرورش اسب گذراند. این صنعتگر برجسته قرن بیستم سرانجام در سپتامبر ۱۹۵۶ در قایق تفریحی‌اش از جهان رفت.

22539

برندگان و بازندگان توافق غیرمنتظره اوپک

شامگاه روز چهارشنبه، بعد از ساعت‌ها مذاکره، وزرای نفت حاضر در نشست غیررسمی اوپک در حاشیه نشست IEF اعلام کردند بر سر میزان تولید این سازمان توافق کرده‌اند. بر اساس آنچه وزیر نفت کشورمان، بیژن زنگنه گفت: اوپک قصد دارد تولید خود را به 5/ 32 تا 33 میلیون بشکه در روز برساند که به معنای کاهش تولید نفت این سازمان تا حدود 700 هزار بشکه در روز است. با این حال درخصوص جزئیات هنوز تصمیمی اتخاذ نشده و سهمیه هر یک از اعضا و همچنین میزان مشارکت کشورهای غیر‌عضو مشخص نیست. اوپک اعلام کرده است که کمیته فنی در این خصوص تشکیل خواهد شد و تا نشست رسمی این سازمان در ماه نوامبر (10‌آذر) راهکارهای خود درخصوص سهمیه اعضا را اعلام خواهد کرد. هرچند که زنگنه توافق یاد‌شده را بزرگ و تاریخی می‌داند؛ اما تحلیلگران و بازار نفت نسبت به این توافق چندان خوش‌بین نیستند و آن را مبهم می‌دانند. در واقع در حالی اوپک از آنچه در الجزایر رخ داد به نام «توافق» یاد می‌کند که تحلیلگران آن را به «تفاهم» بر سر توافق در نشست رسمی ماه نوامبر اوپک می‌دانند. با این حال بسیاری از کارشناسان در چند روز گذشته سعی کردند بازار نفت را بعد از حصول توافق اوپک در ماه نوامبر پیش‌بینی کنند. بسیاری از ناظران بازار نفت بر این باورند که به یقین حصول توافق و کاهش سقف تولید اوپک منجر به رشد قیمت نفت خواهد شد؛ اما این اثرگذاری را کوتاه‌مدت می‌دانند؛ چراکه به دنبال رشد قیمت نفت تقاضا رو به کاهش خواهد گذاشت و از سویی تولیدات نفت شیل افزایش می‌یابد و هر توافقی بی‌اثر خواهد شد.

در الجزایر چه گذشت؟

پانزدهمین نشست مجمع بین‌المللی انرژی(IEF) از روز دوشنبه تا چهارشنبه(26 تا 28 سپتامبر) در الجزایر برگزار شد. آنچه این دور از نشست IEF را مرکز توجه رسانه‌های جهانی قرار داد، خبر برگزاری نشست غیر رسمی اعضای اوپک در حاشیه نشست الجزایر بود. این نشست که از حدود ساعت 17 روز چهارشنبه به وقت تهران آغاز شده بود تا ساعت 22 به طول انجامید. اما با وجود اینکه پیش از نشست کمتر کسی انتظار توافق در الجزایر را داشت، اما اعضای اوپک اعلام کردند که به توافق دست یافته‌اند. بلومبرگ توافق اعضای اوپک را متحیر‌کننده دانست و اعلام کرد که در نظر سنجی پیش از این نشست 21 کارشناس از 23 کارشناس شرکت‌کننده در نظر سنجی بر این باور بودند که اوپکی‌ها نمی‌توانند به توافق دست‌یابند. کامرز بانک حصول توافق در نشست الجزایر را به دلیل افزایش فشار افت قیمت‌ها بر اعضای این سازمان می‌داند. در واقع به نظر می‌رسد فشار نفت ارزان از آستانه تحمل کشورهای عضو اوپک گذشته و آنها را وادار به توافق برای افزایش قیمت‌ها کرده است.

بد‌بینی به نشست الجزایر از آنجا نشات می‌گرفت که در بیش از دو سالی که از سقوط قیمت نفت در بازارهای جهانی می‌گذرد، اعضای اوپک بیشترین سطح شکاف و اختلاف نظر را با هم داشته‌اند. در واقع در یک طرف طیف، عربستان و متحدانش در حاشیه خلیج فارس یعنی امارات، کویت و قطر قرار داشت که به سیاست حفظ سهم بازار تاکید می‌کرد و در طرف دیگر ایران و دیگر اعضای اوپک قرار گرفته‌ بودند که خواهان کاهش تولید نفت و افزایش اثرگذاری اوپک بر بازار جهانی بودند. حال بعد از گذشت بیش از دو سال اوپک توانسته است به توافق اولیه‌ای برای کاهش تولید دست‌ یابد. هر چند که این توافق همچنان مبهم است و نهایی شدن آن به نشست ماه نوامبر(دو ماه بعد) موکول شده؛ اما از این منظر که کشورهای عضو اوپک بالاخره توانستند به سر میزان تولید به توافقاتی دست یابند نشان می‌دهد که اوپک برخلاف آنچه پیش از این بسیاری از تحلیلگران مدعی بودند، نمرده است و این سازمان همچنان می‌تواند موثر باشد، این نکته‌ای است که وزیر نفت نیز بر آن تاکید دارد. آخرین بار که اعضای اوپک بر سر کاهش تولید و کمک به بازار نفت به توافق رسیده بودند، مربوط به سال 2008 یعنی بعد از بحران اقتصاد جهانی است، بعد از آن تنها توافقی که بین اعضا شد که مخرب‌ترین آن نیز بود و اوپک را عملا از سازمان به مجمع تبدیل کرد، حذف نظام سهمیه‌بندی و توافق بر سر سقف 30 میلیون بشکه‌ای تولید بود. اوپک همچنین توانست در آخرین جلسه رسمی خود بعد از 9 سال بر سر تعیین دبیرکل خود به توافق برسد و شاید بتوان گفت جرقه‌های توافق الجزایر از آخرین نشست رسمی این سازمان زده شد که بدون تنش و اختلاف به کار خود پایان داد.

اقدامات پیش رو

اوپک قصد دارد سطح تولید خود را به 5/ 32 تا 33 میلیون بشکه در روز برساند. از همین رو مذاکرات برای تعیین سهمیه تولید اعضای این سازمان طی دو ماه آینده ادامه خواهد یافت و کمیته‌ای مامور بررسی و ارائه راهکار در این خصوص شده است. آن‌طور که پیش از این یک منبع آگاه به «دنیای‌اقتصاد» گفته بود احتمالا تا حدود 700 هزار بشکه از تولید روزانه اوپک کاسته خواهد شد. به نظر می‎‌رسد عربستان تا حدودی معافیت ایران، لیبی و نیجریه را از این طرح پذیرفته است؛ اما خواهان فریز تولید نفت عراق است. اما عراق اعلام کرده است که فریز تولید در سطح ماه آگوست بر اساس مقدار تولید اعلام شده از سوی منابع ثانویه را نخواهد پذیرفت. وزیر نفت عراق، بیشینه تولید روزانه نفت این کشور را حدود چهار میلیون و ٧٠٠‌هزار بشکه می‌داند؛ در‌حالی‌که منابع ثانویه مقدار تولید نفت این کشور را 35/ 4 میلیون بشکه در روز اعلام کرده‌اند.

یک منبع آگاه پیش از نشست الجزایر به «دنیای اقتصاد» گفته بود عراق قصد پیوستن به طرح فریز تولید را ندارد، اما اعلام کرده سطح تولید خود را داوطلبانه برای 6 ماه تغییر نخواهد داد.موضوع دیگر که موجب ابهام و بدگمانی به توافق الجزایر شده است، نقش کشورهای غیرعضو اوپک در این توافق است. روسیه که پیش از نشست الجزایر برای ایجاد توافق بر سر فریز تولید بین کشورهای عضو اوپک تلاش بسیاری می‌کرد، در نشست اعضای اوپک برای بررسی طرح فریز شرکت نکرد. الکساندر نواک، وزیر نفت روسیه با اتمام جلسه IEF الجزایر را ترک کرده و تنها بعد از اعلام به توافق رسیدن کشورهای عضو اوپک، اعلام کرد ما تولید خود را در سطح ماه آگوست ثابت نگه خواهیم داشت. این در حالی است که تولید روسیه در فصل تابستان با رشد 400 هزار بشکه‌ای مواجه شده و به 7/ 10 میلیون بشکه در روز رسانده که یک رکورد تاریخی برای این کشور است. از همین رو توافق بر سر سهمیه اعضا و همچنین جلب رضایت کشورهای غیرعضو برای مشارکت دو‌چالش بزرگ پیش‌روی اوپک خواهد بود.

برندگان و بازندگان توافق

اما جدا از اینکه توافق چگونه حاصل خواهد شد، برندگان و بازندگانی خواهد داشت. مجله معتبر اکونومیست، ایران را برنده بدون چون و چرای مذاکرات الجزایر اعلام می‌کند. از سویی بلومبرگ به غیر از ایران همه تولیدکنندگان نفت را که در پی کاهش قیمت‌ نفت با کسری بودجه مواجه شده بودند را برنده این توافق می‌داند. بانک‌های بین‌المللی ژاپن، اروپا و حتی آمریکا که با تورم پایین دست به گریبان هستند از دیگر برندگان حصول توافق اوپک و رشد قیمت‌ها محسوب می‌شوند. اما شرکت‌های بزرگ نفتی دیگر برندگان توافق اوپک خواهند بود، این شرکت‌ها طی دو سال گذشته با کسری بودجه و افت شدید ارزش سهام خود مواجه شده بودند، اما طی دو سه روز گذشته رشد چشمگیری در ارزش سهام آنها رخ داده است. اما شاید بزرگ‌ترین برنده توافق نفتی اوپک را باید تولیدکنندگان نفت شیل دانست. شرکت‌هایی که با شروع افت قیمت‌ها در میانه سال 2014 پیش‌بینی می‌شد به سرعت از میدان خارج شده و ورشکسته شوند اما آنها با کاهش هزینه‌های خود و افزایش بهره‌وری منتظر روزی ماندند که عربستان و متحدانش در اوپک تن به کاهش تولید دهند. از همین رو شاید عربستان را بتوان به نوعی بازنده این توافق نیز به حساب آورد. دیگر بازنده توافق اوپک، مصرف‌کنندگان نفت هستند. تنها طی دو روز گذشته به دنبال پیش‌بینی افزایش قیمت سوخت سهام شرکت‌های خطوط هواپیمایی به شدت افت کرده و همچنین رانندگان اتومبیل که از این پس باید قیمت بیشتری برای بنزین بپردازند از دیگر بازندگان توافق اوپکی‌ها محسوب می‌شوند.

8 تحلیل از توافق اوپک

اما در این بین این سوال پیش می‌آید در صورتی که اوپک از 7 خوان توافق بگذرد و در اجلاس رسمی این سازمان در ماه نوامبر به توافق برسد، چه اتفاقی در بازار نفت رخ خواهد داد و قیمت‌ها به کدام سو خواهند رفت؟ به گزارش «دنیای اقتصاد»، طی چند روز گذشته تحلیل‌های متفاوتی بر سر تاثیر این توافق ارائه شده است. اما در مجموع همه تحلیلگران بر این باورند که تا نشست رسمی این سازمان و مشخص نشدن جزئیات توافق نمی‌توان تاثیر دقیق آن را بر قیمت‌ها برآورد کرد. با این حال بررسی‌ها نشان می‌دهد که تحلیلگران به دو دلیل تاثیر هر توافقی بین تولیدکنندگان نفت را کوتاه‌مدت می‌دانند. اول اینکه رشد قیمت نفت به یقین بر میزان تقاضا اثرگذار خواهد بود چراکه در حال حاضر انبارهای نفتی مملو از نفت هستند، بنابراین در صورت رشد قیمت‌ها کشورهای مصرف‌کننده واردات خود را کاهش داده و ترجیح می‌دهند از موجودی انبارهای نفتی خود استفاده کنند. اما چالش بزرگ‌تر بر سر توافق تولیدکنندگان نفت شیل هستند. در حال حاضر و با وجود نفت 40 تا 50 دلاری، بیش از 3 ماه است که تعداد دکل‌های فعال در میادین نفت شیل رو به افزایش گذاشته، بنابراین، افزایش فعالیت آنها به دنبال رشد قیمت‌ها دور از انتظار نیست. به‌طور مثال، آمریتا سن، تحلیلگر بازار نفت در Energy Aspects درخصوص نشست الجزایر به بلومبرگ می‌گوید: «شیطان در جزئیات نهفته است.» به باور وی مادامی که جزئیات این توافق مشخص نشود نمی‌توان اظهار نظر قطعی کرد. با این حال به گفته آمریتا سن یک توافق مناسب می‌توان قیمت‌ها را در سال جاری به 60 دلار و در 2017 به بیش از آن نیز برساند.

بانک گلدمن ساکس که طی یک سال اخیر یکی از بدبینانه‌ترین برآوردها را از بازار نفت داشته است نیز اعلام کرده که توافق کشورهای عضو اوپک می‌تواند قیمت‌ها را بین 7 تا 10 دلار افزایش دهد. با این حال کارشناسان گلدمن ساکس نیز مانند دیگر کارشناسان نسبت به جزئیات توافق الجزایر بدبین هستند. به گزارش بلومبرگ به نقل از گزارش روز پنج‌شنبه گلدمن ساکس، رساندن سقف تولید اوپک به 5/ 32 تا 33 میلیون بشکه حداقل در کوتاه‌مدت از قیمت‌ها حمایت خواهد کرد، با این حال عدم اطمینان در بازار نفت در دو ماه آینده و تا زمان برگزاری نشست رسمی اوپک ادامه خواهد یافت. گلدمن ساکس پیش‌بینی قیمتی خود از بهای نفت را در سال جاری و سال آینده میلادی تغییر نداده است. این بانک، بهای نفت برنت را در سال جاری 43 و در سال 2017بالغ بر 53 دلار بر بشکه برآورد کرده است. موسسه سیتی‌گروپ نیز اعلام کرده که نسبت به جزئیات این توافق بدبین است، اد مورس تحلیلگر سیتی گروپ می‌نویسد: «هنوز مقدار سهمیه هر کشور در اوپک که مهمترین محل اختلاف اعضای این سازمان است، مشخص نیست.» سیتی گروپ نیز، پیش‌بینی قیمتی خود را بدون تغییر نگه داشته است. این موسسه پیش‌بینی کرده است که قیمت‌ها تا پایان سال به نوسان در بازار 40 تا 50 دلار ادامه دهند و سال آینده به متوسط 60 دلار بر بشکه برسد. مورس بر این باور است که رسیدن قیمت‌ها به بازه 50 تا 60 دلار تولیدکنندگان نفت شیل را برای افزایش فعالیت‌های خود تشویق می‌کند و بنابراین در عصر حاضر شیل بزرگ‌ترین‌ معضل اوپک است.

تحلیلگران مورگان استنلی می‌گوید توقف تولید نفت روی 5/ 32 میلیون بشکه در روز می‌تواند موجب بازگشت تعادل به بازار نفت در نیمه اول سال 2017 شود و همچنین توافق بر سقف تولید 33 میلیون بشکه تعادل را در نیمه دوم سال 2017 به بازار باز می‌گرداند. با این حال زمانی که تولید کشورهای غیرعضو اوپک در حال افزایش است، اوپک در میان مدت قادر به کنترل بازار نفت نیست. بارکلیز نیز بر این باور است که جزئیات در این توافق بسیار مهم است. شاید اوپک در دو سال گذشته در خواب زمستانی رفته بود، اما قطعا زنده بوده و به حیات خود ادامه می‌داده است. با این حال کارشناسان بارکلیز بر این باورند که مخالفت عراق نشانه‌هایی از عدم دستیابی به توافق کشورهای عضو است. اما بانک UBS تاثیر توافق بین کشورهای عضو اوپک بر بازار نفت را سریعتر از دیگر موسسات می‌داند، همچنین بر این باور است که مشخص نبودن سهمیه کشورها به معنای شکست توافق نخواهد بود. این بانک برآورد خود از بهای نفت در سه ماه چهارم سال جاری را از 46 دلار به 52 دلار رساند، همچنین پیش‌بینی کرد میانگین قیمت نفت در سال 2017 حدود 60 دلار باشد. با این حال تحلیلگران این بانک نیز رشد قیمتی را مشروط به جزئیات توافق کرده‌اند. پتروماتریکس جی‎ام‌بی‌اچ نیز بر این باور است که هر توافقی از سوی بازگشت احتمالی لیبی و نیجریه تهدید می‌شود. همچنین می‌گوید توافق در سطح یادشده چندان بر مازاد عرضه بازار نفت اثرگذار نخواهد بود. در این بین شرکت اماراتی NBD این سوال را مطرح می‌کند که توافق بر سر کاهش عرضه تا چه زمانی دوام خواهد آورد؟ NBD بر این باور است که با افزایش قیمت نفت، تولید منابع غیرمتعارف از جمله شیل افزایش می‌یابد بنابراین هر توافقی بی‌اثر شده و ممکن است اوپک توافق خود را بشکند و به استراتژی حفظ سهم بازار باز گردد، آموس هاچستین، نماینده انرژی وزارت خارجه آمریکا نیز نظری مانند شرکت اماراتی NBD دارد. به ادعای وی، توافق اوپک با رشد مجدد تولید نفت شیل، خود به خود محکوم به شکست است.

نفت بعد از الجزایر

با اعلام خبر توافق کشورهای عضو، قیمت نفت شروع به افزایش کرد. به‌طوری‌که تا پایان معاملات روز چهارشنبه، قیمت‌ها بیش از 5 درصد رشد قیمتی را به ثبت رساندند. بازار نفت در معاملات روز پنج‌شنبه نیز مثبت بود، در این روز قیمت‌ها حدود 5/ 1 درصد افزایش یافتند. در مجموع در دو روز قیمت نفت حدود 7 درصد رشد قیمتی را به ثبت رساندند، به‌طوری‌که نفت خام آمریکا، نفت شاخص بازار نیویورک بیش از 3 دلار رشد کرد و به حدود 48 دلار بر بشکه رسید و نفت برنت، نفت شاخص بازار لندن نیز به بیش از 49 دلار بر بشکه رسید، اما بعد از رشد 7 درصدی قیمت نفت در دو روز یادشده، معامله‌گران در بازار نفت روزگذشته اقدام به نقد کردن قراردادهای خود و سودگیری کردند، از همین رو قیمت نفت روز جمعه با مقدار افت همراه شد. به گزارش «دنیای اقتصاد» قیمت نفت خام آمریکا تا لحظه تنظیم این گزارش(ساعت 14 به وقت تهران) 61 سنت کاهش یافت و به 22/ 47 دلار بر بشکه رسید. هر بشکه نفت برنت نیز با 89سنت کاهش 35/ 48 دلار معامله شد. برخی کارشناسان بر این باورند که به دلیل مبهم بودن توافقی که در الجزایر رخ داده، احتمالا بعد از چند روز بازار نسبت به این توافق بدگمان شده و قیمت‌ها بر اساس عوامل بنیادین بازار نفت که همگی دال بر مازاد عرضه دارند، مجددا اندکی کاهش یابد و به نوسانات خود حول اظهارات بعدی مقامات اوپکی ادامه دهد.
22539