اولین نطق قالیباف از جایگاه ریاست مجلس یازدهم /برمن منت گذاشتید

به گزارش خبرآنلاین، محمدباقر قالیباف رئیس مجلس یازدهم در سال اول در اولین نطق خود از جایگاه ریاست مجلس گفت:خداوند را شاکرم که برای خدمت توفیق به مردم عزیزمان خدمت پیدا کردم.

وی گفت: شما نمایندگان محترم مردم بر بنده منت گذاشتید و توفیق خدمتگذاری را در هیئت رئیسه به بنده دادید. جا دارد از همه کارشناسان، کارمندان و نیروهایی که مسئولیت امنیت را برعهده داشتند، تشکر کنم.

قالیباف گفت: از هیئت رئیسه سنی که به خوبی این دو روز مجلس را اداره کردند تشکر میکنم. انشاءالله در جلسه بعدی نطقی را خواهم داشت و مطالب اصلی را در آن فرصت بیان خواهم کرد.

2727

کدام دانشگاه‌ها از ۱۷ خرداد باز هستند؟

در حالی ۱۷ خرداد زمان بازگشایی دانشگاه و حضور دانشجویان اعلام شده اما اغلب دانشگاه ها اعلام کرده اند به دلیل رعایت پروتکل های بهداشتی و ریسک بالا، حضور دانشجویان در محیط دانشگاه به صلاح نیست و خوابگاه ها نیز بازگشایی نخواهد شد. برخی هم گفته اند با تعداد محدود پذیرای دانشجویان در خوابگاه ها خواهند بود و بعضی دیگر اعلام کرده اند در راستای کاهش حضور دانشجویان در خوابگاه ها و رعایت فاصله گذاری اجتماعی، امتحانات را مقطعی برگزار خواهند کرد.

از طرفی با نزدیک شدن به امتحانات پایان ترم، نحوه برگزاری امتحانات در برخی دانشگاه ها مشخص شده است؛ در این بین تعدادی از دانشگاه ها روش کاملا غیر حضوری را انتخاب کرده اند، برخی دیگر روش حضوری و تعدادی نیز هر دو روش را قرار است عملیاتی کنند.

در گزارش پیش رو به برنامه دانشگاه ها برای بازگشایی و نحوه برگزاری امتحانات در دانشگاه های مختلف کشور اشاره شده است؛ 

دانشگاه علم و صنعت بنا دارد امتحانات را به دو شیوه حضوری و غیرحضوری برگزار کند که البته هفته آینده در شورای آموزشی این دانشگاه نتیجه قطعی آن مشخص خواهد شد.  در روش غیرحضوری احتمالا دانشجویان ساکن در استان‌های مختلف، امتحان پایان ترم خود را در مراکز استان بدهند تا از رفت و آمدها کاسته شود.

بنا به گفته مسولان این دانشگاه، به دلیل ریسک بالا، خوابگاه‌ها بازگشایی نمی‌شود؛ دروس عملی نیز به صورت فشرده در تیرماه برگزار می‌شود.

خوابگاه ها در دانشگاه تهران بازگشایی نمی شود

خوابگاه ها در دانشگاه تهران پس از ۱۷ خرداد و تا قبل از شروع امتحانات یعنی ۷ تیرماه، بازگشایی نخواهند شد؛ البته گفته شده تنها به صورت موردی اتاقهای خوابگاهی در اختیار دانشجویان قرار خواهد گرفت. 

دانشگاه تهران گفته است اگر تا تیرماه شرایط به ثبات برسد، امتحانات به صورت حضوری برگزار خواهند شد؛ در غیر این صورت، از روشهای دیگر؛ از جمله برگزاری ترکیبی امتحان (بخشی مجازی و بخشی حضوری) استفاده خواهد شد. بخش حضوری امتحانات اینگونه خواهد بود که دانشجویان در مراکز استان و در یکی از شعب دانشگاه پیام نور امتحان خواهند داد. تصمیم نهایی در این خصوص طی ۲ – ۳  هفته آینده مشخص و اعلام خواهد شد.

دروس عملی و کارگاهی دانشگاه تهران هم  پس از بازگشایی، حضوری بوده و امتحانات به صورت فشرده برگزار خواهد شد. در صورت نبود امکان اتمام این دروس تا پایان ترم جاری، با تأیید استاد راهنما و گروه، وضعیت درس ناتمام اعلام شده و در نیمسال بعد بدون محاسبه در سقف واحدهای دانشجو، ارائه خواهد شد.

امتحانات در دانشگاه امیرکبیر حضوری و مقطعی برگزار می شود

دانشگاه امیرکبیر  از ۱۷ خرداد (تاریخ بازگشایی دانشگاه ها) به بعد، کلاس حضوری نخواهد داشت. امتحانات این دانشگاه در مقطع کارشناسی و تحصیلات تکمیلی، قطعا بصورت مقطعی و در بازه های زمانی متفاوت برگزار خواهد شد. همچنین قرار است در راستای کاهش حجم حضور دانشجویان، امتحانات جداگانه و مقطعی در ۴ هفته (۲ هفته ویژه دانشجویان کارشناسی و ۲ هفته ویژه دانشجویان تحصیلات تکمیلی) برگزار شود.

ورود دانشجویان پژوهش محور در زمان امتحانات؛ ممنوع

همچنین آن بخش از دانشجویان که فعالیت پژوهشی دارند، در دوران امتحانات، حق ورود به دانشگاه را ندارند؛ در خصوص برگزاری کلاس های عملی و زمان آن تصمیمی گرفته نشده است. 

برگزاری امتحانات غیرحضوری در دانشگاه خواجه نصیر

در دانشگاه خواجه نصیر امکان سرویس‌دهی به دانشجویان کارشناسی در دانشگاه وجود ندارد و حداکثر به حدود یک چهارم دانشجویان کارشناسی ارشد غیر بومی، خدمات خوابگاهی ارائه خواهد شد. ارزیابی دانشجویان در نیم‌سال جاری در این دانشگاه به شیوه غیر حضوری است و بنا بر اعلام دانشگاه، نحوه برگزاری دروس عملی به زودی اعلام می شود.

شرط حضور دانشجویان دکتری در دانشگاه خوارزمی

دانشگاه خوارزمی  از استادان خواسته که اگر آسیبی به کیفیت وارد نمی‌شود، امتحانات را به صورت مجازی برگزار کنند. بیشتر محدودیت‌های دانشگاه خوارزمی در صورت حضوری شدن امتحانات، در خصوص خوابگاه و سلف است.

دانشجویان دکتری برای ارائه رساله خود می‌توانند آن را به صورت ایمیل یا درخواست در سامانه گلستان به استاد خود یادآوری کنند و بعد از تایید استاد، گروه و تحویل گواهی سلامت از سوی مرکز بهداشت دانشگاه، می‌توانند طبق اعلام زمان بندی در دانشگاه حضور یابند.

برگزاری کلاسهای عملی تربیت مدرس از ۱۷ خرداد/اتاقها تک یا دونفره می شود

کلاس های عملی در دانشگاه تربیت مدرس از ۱۷ خرداد تا ۲۰ تیرماه برگزار می شود و به دلیل رعایت پروتکل های بهداشتی، احتمالا اتاق‌های خوابگاهی تک یا دو نفره می‌شوند. امتحانات احتمالا حضوری و یا ترکیبی (مجازی و حضوری) و به صورت مقطعی و یا براساس تقسیم دانشکده ها برگزار خواهد شد.

تمایل دانشگاه شهید بهشتی برای برگزاری امتحان حضوری

دانشجویان تحصیلات تکمیلی در حال حاضر منعی برای حضور در دانشگاه شهید بهشتی و کارهای پژوهشی و آزمایشگاهی ندارند.

دانشگاه شهید بهشتی اعلام کرده است اگر شرایط برای حضور دانشجویان در دانشگاه فراهم باشد، ترجیح برگزاری امتحان، به شیوه حضوری است و اگر شرایط مساعد نبود، گزینه های دیگری در دستور کار قرار خواهد گرفت.

در صورت برقرار شدن وضعیت عادی در دانشگاه، کلاس‌های دروس عملی، کارگاهی و آزمایشگاهی در این دانشگاه به صورت فشرده از زمان برقراری شرایط عادی تا شروع نیمسال بعد برگزار می شوند. اما اگر امکان برگزاری این دروس فراهم نبود، این کلاس ها در ترم بعد برگزار و نمره آن در این ترم محاسبه خواهد شد.

اتاقهای خوابگاهی به صورت مقطعی به دانشجویان داده می شود

در صورت بهبود شرایط، اتاقهای خوابگاهی این دانشگاه به صورت مقطعی؛ ابتدا در اختیار دانشجویان دکتری و احیانا ارشد که برای انجام کارهای پژوهشی به دانشگاه می آیند، قرار خواهد گرفت.

دانشگاه علامه طباطبایی کلاس حضوری ندارد

دانشگاه علامه طباطبایی اعلام کرده است اگر الزامی نباشد، امتحانات مجازی برگزار می شود و نیازی به حضور دانشجویان پس از ۱۷ خرداد در دانشگاه نیست. این دانشگاه نیز با حضور دانشجویان در خوابگاه موافق نیست اما اگر لازم باشد، دانشجویان در خوابگاه حضور یابند، از آن ها تست گرفته خواهد شد.

تاکنون برخی کلاس های عملی به صورت مجازی برگزار شده و برخی که نیاز به حضور دارد، در ترم تابستان به صورت فشرده برگزار می شود اما اگر امکان برگزاری وجود نداشت، به ترم آینده موکول خواهد شد.

امتحانات دانشگاه آزاد در واحد محل سکونت دانشجویان

براساس تصمیم اتخاذ شده در هیأت رئیسه دانشگاه آزاد، دانشجویان دانشگاه آزاد می‌توانند برای شرکت در امتحانات پایان ترم، در واحد دانشگاهی محل زندگی خود و یا نزدیک‌ترین واحد دانشگاهی محل سکونت خود حضور یابند و نیازی به مراجعه به واحد دانشگاهی اصلی خود نیست. همچنین خوابگاه‌های دانشگاه آزاد بازگشایی نخواهد شد.

دروس عملی و آزمایشگاهی در این دانشگاه پس از امتحانات دروس نظری آغاز می شود؛ ترم تابستان نیز از ۲۱‌ تیرماه آغاز میشود.

زمان پایان کلاس در دانشگاه اصفهان روز چهارشنبه ۴ تیرماه اعلام شده است و یک روز بعد؛ یعنی ۵ تیرماه، امتحانات به صورت غیرحضوری آغاز خواهد شد. بنابرین این دانشگاه کلاس حضوری نخواهد داشت. البته این دانشگاه تاکید کرده که اگر امکان حضور دانشجویان در دانشگاه تا قبل از شروع امتحانات پایان ترم فراهم شود، آمادگی دارد با تمهیدات بهداشتی، امتحانات را به صورت حضوری برگزار کند.

دروس عملی، آزمایشگاهی، کارورزی و کارآموزی دانشگاه اصفهان با اولویت ارائه برای دانشجویان در شرف فراغت از تحصیل، در تابستان سال جاری و بسته به شرایط به‌صورت فشرده برگزار خواهد شد. زمان دقیق و نحوه انجام آن متعاقباً از طریق گروه‌ها و دانشکده‌ها اطلاع رسانی خواهد شد

امتحانات کارشناسی و دکتری در دانشگاه شیراز الزاما غیرحضوری است

در دانشگاه شیراز امتحانات پایان نیمسال، در کلیه دروس نظری در مقاطع کارشناسی و دکتری عمومی دامپزشکی، شامل دروس عمومی، پایه سرویسی و تخصصی غیر حضوری بوده و در مقاطع تحصیلات تکمیلی با اولویت غیرحضوری برگزار می شود، اما با تصمیم استاد، می تواند به صورت حضوری برگزار شود. فعلا امکان ارائه خدمات خوابگاهی، سرویس ایاب و ذهاب و سلف سرویس در این دانشگاه وجود ندارد.

دروس عملی در صورت مساعد بودن شرایط، در این نیمسال برگزار می شود در غیر این صورت، در ترم بعد برگزار خواهند شد.

برگزاری دروس عملی در دانشگاه فردوسی مشهد از ۱۴ تیرماه

زمان پایان کلاسها در دانشگاه فردوسی مشهد ۲۱ خرداد اعلام شده و آزمون ها از ۳۱ خرداد ماه به صورت مجازی برگزار می شود و عملا کلاس حضوری در این دانشگاه برگزار نخواهد شد. زمان برگزاری دروس عملی از ۱۴ تیرماه تا ۱۵ مردادماه اعلام شده است و این دروس به صورت حضوری برگزار می شود.

امکان اقامت دانشجویان تحصیلات تکمیلی یزد در خوابگاه ها به صورت محدود/خوابگاه تعطیل است 

کلاس های نظری در دانشگاه یزد تا پایان نیمسال جاری بصورت الکترونیک برگزار می شود و خوابگاه ها و غذاخوری های دانشجویی تا اطلاع ثانوی تعطیل هستند؛ اما دانشجویان تحصیلات تکمیلی که برای استفاده از آزمایشگاه نیاز به حضور دارند، بصورت محدود، با مسئولیت دانشجو و استاد راهنما و تایید معاونت آموزشی دانشگاه، می توانند درخواست اقامت در خوابگاه دهند. شیوه برگزاری آزمون و دروس عملی هنوز در این دانشگاه مشخص نیست. 

امکان حضور دانشجویان جهت رفع اشکال بدون درخواست خوابگاه وجود دارد.

جدول خلاصه برنامه دانشگاهها برای بازگشایی:

دانشگاه
نحوه برگزاری امتحان پایان ترم
نحوه برگزاری دروس عملی

علم و صنعت 
۲ شیوه حضوری و غیرحضوری
به صورت فشرده 

تهران
احتمالا حضوری
درصورت بازگشایی دانشگاه، به صورت حضوری و فشرده

امیرکبیر
حضوری و در ۲ بازه زمانی(به نفکبک کارشناسی و تحصیلات تکمیلی)
تصمیم گیری نشده است

خواجه نصیر
غیرحضوری 
بزودی اعلام می شود

خوارزمی
درصورت موافقت اساتید به صورت غیرحضوری
تصمیم گیری نشده است

تربیت مدرس
احتمالا حضوری و یا ترکیبی (مجازی و حضوری) و به صورت مقطعی
تصمیم گیری نشده است

شهید بهشتی
ترجیحا حضوری و در صورت مساعد نبودن شرایط به شیوه های دیگر
درصورت مساعد بودن شرایط، حضوری

علامه طباطبایی
غیرحضوری
برخی مجازی و برخی دیگر حضوری و در ترم تابستان به صورت فشرده

دانشگاه آزاد
حضوری در واحد های محل سکونت
بعد از امتحانات دروس نظری و به صورت حضوری

دانشگاه اصفهان
غیرحضوری
به‌صورت فشرده و احتمالا حضوری

شیراز
غیرحضوری 
درصورت مساعد بودن شرایط حضوری، در غیر اینصورت ترم بعد

فردوسی مشهد
غیرحضوری 
 حضوری

دانشگاه یزد
غیرحضوری
تصمیم گیری نشده است

حاجی بابایی به سرعت قالیباف را بغل کرد،امیرآبادی فریاد زد:کرونا،کرونا/ خوش و بش آقای رئیس با رقیبان /ازدحام نمایندگان در اطراف قالیباف/حواشی صحن مجلس

به گزارش خبرآنلاین، بعد از آنکه سیدرضا تقوی رئیس هیأت رئیسه سنی مجلس در جلسه علنی امروز (پنج‌شنبه) نام قالیباف را به عنوان رئیس مجلس شورای اسلامی در سال اول دوره یازدهم قرائت کرد، تعدادی از منتخبان دور صندلی قالیباف جمع شده و به او تبریک گفتند.

قالیباف با همراهی احمد امیرآبادی منتخب قم ابتدا در کنار صندلی میرسلیم دیگر کاندیدای ریاست مجلس حاضر شد و با او مصافحه کرد سپس به سمت فریدون عباسی کاندیدای دیگر ریاست مجلس رفت و با او هم خوش و بش کرد.

سپس او تقریبا کل مجلس را با همراهی چند منتخب دیگر پیمود و با آن‌ها نیز صحبت کرد و منتخبان به او تبریک گفتند. از جمله این افراد حجت‌الاسلام مرتضی آقاتهرانی، علیرضا زاکانی، حمیدرضا حاجی بابایی و مسعود پزشکیان بود.

او در حالی با حاجی بابایی خوش و بش می‌کردند که حاجی بابایی برای تبریک او را بغل کرده بود و امیرآبادی فریاد کرونا کرونا را سر داد. بعد از آن جمع زیادی از منتخبان دور قالیباف جمع شده و عکاسان و تصویربرداران این لحظه را ثبت کردند.

27215

کرونا و فقر اقتصاد شهری

این رویکرد ظرفیت لازم برای تحریک تقاضا در اقتصادشهری را دارد مشروط بر آن‌که دولت از اندیشه‌ی خام بکوبیم و بسازیم و مداخله در بازار ساخت مسکن دست بشوید و به یک چارچوب نظری اقتصادی پایبند باشد. تا وقتی دولت و نظام سیاسی تابع و رهرو سوداگران شهری با شعارهای فریبنده‌ی مسکن مهر و ملی و شهرفروشی و انواع طرح‌های مداخله‌گرانه دولت در بازار مستغلات است گرهِ رکود در اقتصاد شهری کورتر شده و تورم و سوداگری در ساخت‌وساز غیرمصرفی فزونی خواهد یافت. چرا که در نهایت پولِ پُرقدرت به اقتصاد تزریق خواهد شد ولی در مقابل آن تولید مؤثر صورت نخواهد گرفت و نتیجه‌ی کار پول‌پاشی به‌نام فقیران و به‌کام الیگارشی فاسد سوداگر شهری خواهد بود.

شوک وارده همزمان به دو طرف عرضه و تقاضا در اقتصاد بر اثر شیوع بیماری کرونا موجب افزایش بی‌سابقه‌ی نرخ بیکاری در ایران و جهان و بر اثرِ آن، کاهش درآمد و امکان و تمایل خانوارها به سرمایه‌گذاری و مصرف شده‌است. اثر کرونا بر اقتصاد شهری با توجه به قرنطینه‌ی خانگی، تعطیلی بسیاری از خدمات شهری از جمله تعطیلی خرده‌فروشی‌ها و اختلال‌های ایجاد شده در حمل‌ونقل درون‌شهری و برون‌شهری، بار و مسافر و هم‌چنین خصوصی و عمومی بسیار شدیدتر از سایر حوزه‌های اقتصادی بود و هست. توجه داشته‌باشیم که بخش خدمات تا 70% اقتصاد کلان‌شهرها را شامل می‌گردد و توقف این بخش در شهرها به مفهوم بیکاری گسترده و کاهش درآمدهای عمومی چه در سطح ملی و چه در سطح محلی است. از این رو، اقتصاد شهرها چه از منظر حکمرانی شهری در جهت توسعه و تامین مالی ارائه‌ی خدمات شهری؛ بخش درآمدی بودجه‌ی شهرداری‌ها و چه از منظر اقتصاد خانوار با توجه به گسترش بیکاری بیشترین آسیب را درجریان شیوع کرونا متحمل شده و می‌شود.

با توجه به وضعیّت عدمِ‌قطعیّت حاکم بر اقتصاد، در چنین شرایطی، میل به سرمایه‌گذاری بلندمدّت و خرید کالاهای بادوام در خانوارها حداقلّی است. همه‌ی پیش‌بینی‌ها ناظر بر کوچک‌شدن اقتصاد جهان است. IMFپیش‌بینی خود را از مثبت3.1% به منفی4.2% کاهش داد. بهترین پیش‌بینی برای رشد اقتصادی ایران منفی6% است. هم‌چنان‌که مشاهده می‌شود در این شرایط سرمایه تنها بر سکوهای سوداگری می‌نشیند. سکوهایی که امکان مهاجرت فوری پول از آنها نیز فراهم باشد. جز این هم نمی‌توان انتظاری داشت. کم‌خطرترین بازار سوداگری در وضعیّت فعلی در ایران بازار سهام است که بیشترین جذب را هم داشت و نتیجه آن رشد بیش از 400درصدی شاخص کل این بازار طی یک‌سال گذشته است. این رشد 10 برابر تورم در همین سال است. آشکار است که چنین بهره‌وری‌ای در این بازار نبوده‌است. در صورت اشباع این بازار، قاعدتا بازارهای سوداگری دیگر با قدرت رقابت‌های متفاوت مقصد حرکت نقدینگی خواهند بود. بازارهای ارز، طلا و در آخر مستغلات هر کدام تا حدی ظرفیّت جذب بخشی از این نقدینگی را دارند. ولی، باز باید توجه داشت، جابجایی نقدینگی در بازارهای مختلف به معنای افزایش سرمایه‌گذاری نیست. هر چند سیاست‌مدار رونق‌های موقتی را به نام خود مصادره نماید هم‌چنان‌که در قوس صعودی منحنی رشد شاخص بازار سهام کوس« انا رجلٌ» به نام زد و زمانی که قوس نزولی شد، صحنه از سیاست‌مدار خالی ماند. ارتباط این موضوع با اقتصاد شهری امکان مهاجرت بخشی از نقدینگی به بازار مستغلات بدون سرمایه‌گذاری قابل توجه در این بخش است.

واقعیّت آن است که اگر از روی سکوی اقتصاد شهر پیامدهای کرونا را ببینیم، چشم‌اندازی جز فقر شهری و در نتیجه آن، مهاجرت از شهرهای کوچک و روستاها به شهرهای بزرگ و توسعه‌ی اسکان غیرِرسمی پس از یک دوره کاهش رشدِ آن در دهه‌ی 90، فرسودگی بافت‌های مرکزی و با سابقه‌ی تاریخی و فقر خدمات شهری و مشخصا فرسودگی ستونِ فقراتِ آن، یعنی رشد منفی حمل‌ونقل عمومی فراروی‌مان نیست. بیکارشدن حدود سه میلیون نفر از شاغلان موجود، تعطیلی و فروپاشی بسیاری از بنگاه‌های کوچک و متوسط، به ویژه تعطیلی نسبتا گسترده‌ی بخش خدمات و باز به‌ویژه خدمات شهری در کنار رشدِ منفی سرمایه‌گذاری از یک سوی و توسعه‌ی بازارهای سوداگری از سوی دیگر ثمری جز شدّت جریان دوقطبی‌شدن شهرها و توسعه‌ی فقر و سختی معیشت در شهرهای بزرگ ندارد. از این رو است که زندگی پیرامونی هم از دو سو مورد توجه قرار می‌گیرد: یکی پرتاب‌شدن گروهی از مرکز کلان‌شهرها به بیرون و دیگری فعال‌شدن مجدد جریان مهاجرت از روستاها و شهرهای کوچک به سمت کلان‌شهرهاست.

تصویر پیش‌گفته واقعیّت جریان توسعه‌ی شهری در شش دهه‌ی گذشته در ایران است که بر اثر کرونا شدت خواهد یافت. البته این روندی است که در بسیاری از نقاط دنیا نیز تجربه و جریان داشته‌است. در ایران مشکل این است که سیاست‌مدار تمایلی به دیدن و پذیرش این واقعیّت ندارد. بیش از 10 میلیون نفر اسکانِ غیرِرسمی دارند ولی، او این پدیده که به تنهایی حدود 18درصد جمعیّت شهری است را به رسمیّت نمی‌شناسد. از نظر او اینها حاشیه‌نشین هستند. یعنی زندگی و تصرّف‌شان مبتنی بر قانون نیست. بنابراین، روزی، روزگاری باید کلا برچیده شوند. بدون آن‌که هیچ فهمی از این برچیده‌شدن در ذهن سیاست‌مدار باشد. خوب، برچیده‌شوند که چه بشود؟ و به کجا بروند؟ به همین سیاق، مراکز شهرها در حال فرسودگی و از دست‌دادن شرایط زیست و پرتاب کردن ساکنان خود به بیرون از شهر هستند. این محله‌ها در وضعیّت حاضر چیزی در حدود 9 میلیون نفر ساکن دارند و بیش از 16% جمعیّت شهری را شکل می‌دهند .از نظر سیاست‌مدار این مراکز نیز فاقد ارزش زیستی‌اند و ظرفیّت اصلاح را ندارند. لذا، توجه به آنها اتلاف وقت است.

در چارچوب رویکرد بالاست که شما هیچ ارتباطی بین طرح مسکن مهر که بزرگترین مداخله‌ی دولت در امر مسکن است و بهبود زندگی شهری نمی‌بینید. چون اساسا، شهر به مثابه‌ی سازمان اجتماعی مورد توجه سیاست‌مدار نبوده و نیست. او مسکن را به یک ساخت و ساز مستغلّاتی تنزل داده، سفره‌ای پهن می‌کند تا موجب خشنودی عده‌ای و کسب محبوبیّت از جیب ملّت شود. برخی رندانی هم که منتفع می‌شوند البته از کف و سوت کم نمی‌گذارند. اندیشه‌ی بکوبیم و بسازیم نیز در همین بستر قابل ارزیابی است و وقتی به پیش نمی‌رود جز روی‌آوردن مجدد به ساخت‌وساز دولتی تحت عنوان‌های جدید ندارد. و نتیجه‌ی آن، آن‌که مساله فقر شهری، بدمسکنی و فروریزی اقتصاد شهری هم‌چنان دست‌نخورده و در جای خود باقی است.

حال اگر یک‌بار دیگر به صحنه‌ی اقتصاد شهری در روزگار کرونایی نگاه کنیم و به ظرفیّت‌های آن در کنار هزارویک مشکلی که دارد توجه بنماییم می‌توانیم چشم‌اندازهای روشنی را برای خروج از وضعیّت ترسیم کنیم. وا قعیّت این است که امکان تحریک تقاضا در این فضاهای شهری بسیار بیشتر از سایر فضاهاست. تقاضا برای بهبود کیفیت زندگی به اندازه‌ی حداقلّی متناسب با اقتصاد خانوار در این محله‌ها واقعی است و علیرغم فقر شهری تجربه‌ی وزارت راه‌وشهرسازی در ایران و تجربیات سایر کشورها حاکی از آمادگی ساکنان برای سرمایه‌گذاری است. دقیقا بر خلاف آن‌چه که انجام می‌شود اهرم‌کردنِ اندک منابعِ مداخله‌ی دولت در این محله‌ها در تامین خدمات زیربنایی و روبنایی شامل بهسازی معابر، تامین شبکه‌های آب و فاضلاب، برق و گاز و تلفن و هم‌چنین خدمات روبنایی چون خدمات بهداشتی، پزشکی، آموزشی، ورزشی، فرهنگی و خدمات شهری، امنیّت و امکان دسترسی به حمل‌ونقل عمومی به‌جای ساخت‌وساز مسکن موجب تشویق سرمایه‌گذاری گسترده‌ی ساکنان در حوزه‌ی ساخت و بهبود مسکن و احداث ساختمان‌های تجاری و اداری و عرصه شهری در این محله‌ها خواهد شد. البته این کار نیازمند یک مدلِ تامین مالی برای کمک به خانوارها برای بهسازی و یا نوسازی واحدهای مسکونی‌شان است. کاری که دقیقا خلاف آن در حال انجام است.

از دولت نهم به بعد، دولت خود را درگیر ساخت‌وساز مسکن در چند پروژه کرده، عداه‌ای از سیاسیان نیز او را تشویق می‌کنند و 19میلیون نفر را در فقر شهری رها کرده‌است. طرفه آن‌که داشتن برنامه مسکن توسط دولت به مداخله در ساخت مسکن که دقیقا بر خلاف سنت اقتصاد مسکن در ایران و جهان است و هم‌چنین بر خلاف سیاست‌های ابلاغی رهبری است تبدیل به سیاست معیار شده‌است.

چند نکته دراینجا نیاز به توضیح بیشتر دارد. یکم آن‌که تصویری از اندازه کار داشته باشیم. اندازه‌ی جریان اقتصادی در این محله‌ها در ایران و جهان به‌هیچ‌وجه اندک و قابل اغماض نیست. اخیرا خلاصه کتاب راز سرمایه نوشته هرناندو دسوتو با ترجمه آقای دکتر غنی‌نژاد را می‌خواندم به نکات و اعداد جالب توجهی اشاره داشت. «رعایت نکردن قوانین توسط مهاجرین بدین­ معنا نیست که آنها آدم­ های عاطل و باطلی هستند. در تمام کشورهای جهان سوم و کشورهای کمونیستی پیشین، بخش­ هایی که سرمایه کم ­توان دارند سرشار از کار و مهارت است. تمام خیابان­ ها مملو از کارگاه‌های صنعت‌گرانی است که از کفش و لباس گرفته تا ساعت‌های تقلبی کارتیه (Cartier) تولید می‌کنند، کارگاه‌هایی برای ساختن و بازسازی دستگاه‌های مختلف، اتومبیل و حتی اتوبوس وجود دارد». هرچند تک‌تک بناهای این محله‌ها کم‌ارزش و حقیر به‌نظر می‌رسند لیکن، جمع جریان اقتصادی این محله‌ها بسیار کلان است.

«در پرو ارزش ساختمان­هایی که خارج از محدوده قانون هستند بالغ بر ۷۴ میلیارد دلار است. این مبلغ پنج برابر مجموع ارزش سرمایه‌های بورس لیما قبل از کاهش سال ۱۹۹۸، یازده برابر ارزش مجموعه بنگاه­ها و نهادهای دولتی‌ای است که بالقوه قابل خصوصی‌سازی هستند و چهارده برابر تمام سرمایه‌گذاری­های مستقیم خارجی در پرو، از زمانی است که تاریخ این کشور را نوشته‌­اند». در فیلیپین «ارزش ساختمان­های بدون سند در آنجا ۱۳۳ میلیارد دلار است، یعنی چهاربرابر مجموع سرمایه‌های ۲۱۶ شرکت محلی ثبت شده در بورس مانیل، ۷ برابر سپرده تا در بانک­های تجاری کشور، ۹ برابر سرمایه بنگاه­های ملی‌شده و ۱۴ برابر سرمایه‌گذاری­های مستقیم خارجی» است. و یا در مصر ارزش همین ساختمان‌های حقیر «۲۴۰ میلیارد دلار است، این مبلغ ۳۰ برابر ارزش تمام سهام در بازار مصر و ۵۵ برابر سرمایه‌گذاری‌های مستقیم خارجی در این کشور است».

هر چند در ایران ارزیابی مشخصی از جمع ثروت در دستان تهیدستان که توسط آنان خلق شده‌است و در جریان است وجود ندارد، ولی با توجه به نمونه‌هایی که ذکر شد می‌توان حدس زد انباشت سرمایه جمعیت 19 میلیونی رقمی چندین هزارمیلیاردی است که کارایی و کارآمدی آن با سرمایه‌ی تکمیلی قابلیّت رشد چندین برابری دارد. شایسته‌است دقیقا به این نکته تکمیلی توجه شود، این سرمایه را نمی‌توان کوبید و دور ریخت. فقط باید آن را به رسمیّت شناخت و مدل‌های افزایش بهره‌وری آن را کشف کرد. کاری که نیاز به حوصله و ثبات در سیاست‌گذاری دارد. ارزش این دارایی‌ها از کل دارایی‌های دولت و بنگاه‌های بزرگ و مبالغ سرمایه‌گذاری خارجی بیشتر است. این همان نقطه بازگشت سیاست‌گذاری شهری است که پوپولیست‌ها در هماهنگی با سوداگران دشمن آن و مانع توجه به آنند.

برای بازآفرینی اقتصاد پساکرونا از بزرگی مساله نباید هراسید. مساله را نمی‌توان دور زد و از کنار آن گذشت. باید به دل مساله رفت، آن را شناخت و برای آن راه حل پیدا کرد. «ارزش کل ساختمان­هایی که تهیدستان جهان سوم در اختیار دارند ولی مالک قانونی آن نیستند بالغ بر ۹/۳ هزار میلیارد دلار می­شود. این رقم انسان را به فکر فرو می­برد: ۹/۳ هزار میلیارد دلار معادل دوبرابر حجم پول جاری در ایالات متحده است. با تفاوت کمی، تقریباً معادل ارزش تمام شرکت­های ثبت‌شده در بازار بورس ۲۰ کشور توسعه‌یافته جهان است». بنابراین، دومین گام پذیرش رسمیّت این حجم از سرمایه، اجازه‌ی قانونی تبدیل به احسن‌شدن و انجام سرمایه‌گذاری جدید در آنهاست. این موضوع در سند بازآفرینی شهری که به تصویب هیات وزیران هم رسیده‌است پیش‌بینی گشته ولی، در عمل کل نظام از اجرای آن سر باز می‌زند. گویا نمی‌دانند که چه تصویب کرده‌اند. از همین رو است که سیاست رسمی بکوبیم و بسازیم، مداخله دولت در ساخت مسکن به‌جای تامین زیرساخت‌ها و روساخت‌های شهری و عمومی و دوری گزینی از فراهم‌سازی زیرساخت‌های حقوقی و مالکیتی است. اگر دستور عمل به‌عکس داده‌می‌شد بهتر از این نمی‌شد انجام داد.

سوم ضرورت طراحی یک مدل تامین مالی حمایت از خانوار است. بی‌گمان اگر مسائل حقوقی مالکیت این اراضی و واحدهای ساختمانی حل‌وفصل گردد که دارای دستورکار مشخصِ قانونی است، امکان توثیق آنها برای دریافت تسهیلات بهسازی، و احداث بنا حاصل خواهد شد. تامین مالی جهت ارائه تسهیلات از مجرای صندوق‌های مسکن محلی و پروژه‌ای و هم‌چنین صندوق پس‌انداز مسکن قابل تحقق است. هزینه‌ی مالی دولت برای حمایت از این سیاست از هزینه‌های جاری که انجام می‌دهد بسیار کمتر است.

به عنوان نکته چهارم، از جمله باید سیاست بازآفرینی شهری را در تلفیق با سیاست توسعه مبتنی بر حمل‌ونقل عمومی مورد اجرا گذاشت. مدت‌هاست که حمل‌ونقل عمومی درون‌شهری و حومه نقش محوری را در برنامه‌ریزی شهری و حتی تامین مسکن ایفا می‌کند. فرض توسعه بی‌نهایت و نامحدود شهر فرض مردودی است. بنابراین، در جهت تامین زمین برای توسعه شهر، موضوع حمل‌ونقل عمومی از دو حیث مورد توجه قرار گرفته‌است. یکی افزایش نرخ بهره‌وری از اراضی موجود شهری بدون اتکا به حمل‌نقل خصوصی و با تکیه بر حمل‌ونقل عمومی است. در حمل‌ونقل عمومی نیز بیشترین تکیه بر حمل‌ونقل ریلی اعم از ریل سنگین و یا سبک است. و دوم، حمل‌ونقل عمومی و باز ریل‌پایه بین مرکز کلان‌شهرها و حومه است که امکان افزایش بهره‌وری از اراضی پیرامونی را بدون نیاز به توسعه پیوسته فراهم آورد.

البته که بحث اقتصاد شهری بجث پُردامنه‌ای است. لیکن، به عنوان نکته پنجم می‌توان موضوع بازآفرینی شهری آن را از منظر زنجیره‌ی ارزش در حوزه‌ی سیاست‌گذاری اقتصادی مورد ارزیابی قرارداد. در بحث‌های عمومی بسیار از نقش زنجیره‌ای بخش ساختمان در رونق اقتصاد و تاثیر مثبت آن بر خروج از رکود یاد می‌شود. این حکم در کلیّتش درست است. لیکن، نکته مهم در آن نحوه فعال‌سازی این زنجیره است. تمام بحث این نوشته این بود که زنجیره صنعت ساختمان از مجرای اجرای چند پروژه‌ی ساختمانی توسط دولت فعال نمی‌گردد. بلکه راه‌کار تحریک تقاضا در صنعت ساختمان اجرای سیاست بازآفرینی شهری است.

ششمآن‌که تمام بحث‌های پیش‌گفته را بدون یک نظام حکمروایی شهری نمی‌توان به‌کار بست. در ایران حکمرانی شهری هنوز به‌رسمیّت پذیرفته نشده‌است. تنها یک سیستم حکمرانی تک سطحی و متمرکز وجود دارد. این سیستم از حیث رسمی تنها کالای عمومی ملی تولید می‌کند و به خلق کالای عمومی شهری و در مقیاس شهر اعتنا و باور ندارد. هر چند در عمل، سیستم در درون خود شعبه‌شعبه است و در تولید کالای عمومی ملی نیز با چالش‌های جدی روبه‌رو است. به‌هرروی، در ایران نظام حکمرانی شهری به عنوان یک سطح از حکمرانی که بتواند کالای عمومی در مقیاس شهر تولید کند و بین کالاهای عمومی شهرهای متفاوت، تفاوت قائل شود تا منجر به رقابت بین شهری شود عملیاتی نشده و همین موضوع باعث شده که شهروندان از حق انتخاب‌های محلی محروم شوند. نبود نظام حکمرانی شهری ریشه بسیاری از نابسامانی‌های شهری موجود است و تحت تاثیر کرونا شدت خواهد یافت. چرا که در نظام حکمرانی متمرکز و تک سطحی موجودیّت حقوقی شهرها و هویّت محلی آنها که لازمه‌ی زندگی در حوزه‌ی تمدنی ایران است مورد انکار قرار می‌گیرد. و بالتبع مفهومی تحت عدالت شهری نیزی از حییز انتفاع ساقط می‌گردد.

مردم هر شهر خدماتی لازم دارند که این خدمات در واقع همان کالای عمومی شهری است. کالای عمومی هم مثل کالای خصوصی رایگان تولید نمی‌شود و هر خدمتی مثل تعریض معابر، حمل‌و‌نقل،گرمخانه، رفت وروب برف و… همه و همه هزینه بر است. مسئله امروز ما این است که نظام حکمرانی متمرکز است. این سیستم به‌طور متمرکز دستور می‌دهد ولی، نسبت به ایفای تعهد خود به شهرداری‌ها متعهد نیست. نحوه حمایت سیستم از تامین هزینه‌ی شهرداری‌ها در هاله‌ای از تردید قرار دارد. وقتی عموم شهرداری‌ها در مناطق مختلف با کسری بودجه مواجه‌اند، و این کسری بر اثر کرونا تشدید خواهد شد، آن‌ها مجبور به روی‌آوردن به درآمدهای غیرمستمر، غیر پایدار و به اعتقاد من سمّی می‌شوند. این درآمدها را سوداگران تامین می‌کنند، یعنی کسانی که با شهرداری وارد معامله می‌شوند و در جهت خرید منافع عمومی رقمی را پرداخت می‌کنند و کالایی که برای مردم ارزش بهره‌برداری اجتماعی بالایی دارد را به قیمت بسیار نازلی می‌خرند. در عمل، شکل‌گیری این فرایند منجر به شکل‌گیری طبقه جدید سوداگر با حراج کالای عمومی در شهر شده‌است. در نهایت این طبقه و گروه اجتماعی و یه به قولی الیگارشی جدید که ایجاد شده بخش اعظم ثروتِ شهر را از طریق سوداگری و بدون ایجاد ارزش‌افزوده برای شهر به دست می‌آورد.

بحث‌های صورت‌گرفته را این‌گونه می‌توان جمع‌بندی کرد که تاثیر کرونا بر اقتصاد شهری ایران از دو مجرای تشدید مهاجرت از روستاها و شهرهای کوچک به سمت شهرهای بزرگ و مهاجرت بخشی از نقدینگی از بازار بورس، ارز و طلا به سمت مستغلات صورت خواهد گرفت. بی‌گمان این دو پدیده موجب تشدید فقر شهری شده و زندگی ساکنان شهرها را در تنگنای سخت‌تری قرار خواهد داد مگر آن‌که دولت با سیاست‌گذاری درست و تحریک تقاضا از مجرای سیاست‌بازآفرینی شهری تقاضای واقعی برای بهبود کیفیت زندگی و حرکت‌پذیری در شهرها را با پذیرش رسمی نظام حکمروایی شهری پاسخ مثبت دهد. این سیاست در چرخه‌ی مثبت خود موجب افزایش کارایی و افزایشِ نرخِ بهره‌وریِ انباشتِ سرمایه‌ی شهری حتی در مناطق فقیرنشین و با کیفیت نازل شهری خواهد شد.

* منتشر شده در سایت شخصی نویسنده

رئیس سازمان وظیفه عمومی ناجا: iیچ سربازی در هیچ پادگانی بر اثر کرونا فوت نکرده است

سردار تقی مهری رئیس سازمان وظیفه عمومی ناجا مبنی بر اینکه آیا در بین سربازان، موردی داشته ایم که به کرونا مبتلا شده و جان خود را از دست داده باشد، اظهار کرد: خوشبختانه از اولین روزی که کرونا وارد ایران شد تا به الان، هیچ سربازی بر اثر کرونا فوت نکرده است.

وی افزود: اینکه چند نفر به این بیماری مبتلا شده اند، ستاد کل نیروهای مسلح باید از طریق آماری که از تمامی یگان‌ها می‌گیرد، اعلام کند.

سردار مهری بیان کرد: برای همه مشمولان تمهیدات پزشکی در نظر گرفته شده، البته این را هم یادآوری کنم که اقدامات پزشکی بسیار خوبی در سطح پادگان‌ها برقرار است تا جایی که نیروهای مسلح به کمک سایر نهادها برای پیشگیری از شیوع ویروس کرونا به میدان آمده‌اند.

وی در پایان گفت: در مقر پادگان‌ها خصوصاً آسایشگاه‌های سربازان هیچ مشکل و بیماری گزارش نشده و رعایت مسائل بهداشتی در پادگان‌ها به خوبی انجام می‌شود و به صورت کلی بگویم که پادگان‌ها و نیروهای انتظامی برای مقابله با این ویروس آماده هستند.

واشنگتن در تدارک صدور کیفرخواست علیه همسر مادورو

 رویترز با اعلام این مطلب طی گزارشی اختصاصی به نقل از چهار فرد نزدیک به تحقیقات این پرونده تاکید کرده است که بخشی از کیفر خواست یاد شده جرائمی همچون فساد و قاچاق مواد مخدر را شامل می‌شود.

شاهدان این پرونده که در گزارش رویترز نامی از آنها برده نشده گفته‌اند اگر واشنگتن تحقیقات را تا صدور نهایی کیفر خواست علیه سیلیا آدلا فلورس مادورو، همسر رئیس جمهوری ونزوئلا پیش ببرد بی شک بخشی از آن با پرونده معامله لو رفته قاچاق کوکائین مرتبط خواهد شد که پیش‌تر به دستگیری و زندانی شدن دو برادر زاده وی در ایالت فلوریدا منجر شده بود.

نیکول ناواس، سخنگوی وزارت دادگستری ایالات متحده، از اظهارنظر درباره هرگونه تحقیقات و یا اتهامات احتمالی جاری بر ضد فلورس خودداری کرده است.

همسر رئیس جمهوری ونزوئلا و دفتر وی در پارلمان این کشور نیز از پاسخگویی به سوالات مرتبط با این پرونده خودداری کرده‌اند.

خورخه رودریگرز،‌ وزیر اطلاعات ونزوئلا در گفتگو با رویترز سوال‌های مرتبط با اتهام‌های مطرح از سوی ایالات متحده بر ضد فلورس را «مشمئزکننده،‌ توهین آمیز و تهمت‌» توصیف و از پاسخگویی به آنها اجتناب کرده است.

سیلیا آدلا فلورس مادورو، همسر رئیس جمهوری ونزوئلا پیش‌تر به همراه چهار مقام بلند پایه دیگر این کشور یعنی معاون رئیس جمهوری، وزیر اطلاعات، وزیر دفاع و یکی از فرماندهان ارتش از سوی وزارت خزانه داری آمریکا مورد تحریم قرار گرفته بود.

دادستان‌های آمریکایی اواخر ماه مارس گذشته نیکولاس مادورو و بیش از 12 مسئول کنونی و پیشین دولت این کشور را به سازماندهی تشکیلات تروریستی و قاچاق مواد مخدر متهم کرده و برای دستگیری آنها جایزه تعیین کرده بودند.

مسئولان وزارت دادگستری ایالات متحده همچنین مدعی شده بودند که نیکولاس مادورو با تلاش برای قاچاق گسترده کوکائین به آمریکا می‌کوشد تا علاوه بر کسب ثروت بیشتر و تقویت پایه‌های حکومت خود، جامعه آمریکا را نیز تضعیف کند.

رئیس جمهوری ونزوئلا نیز پس از طرح این اتهامات در یک نطق تلویزیونی آنها را رد و دولت ترامپ را به مداخله در کشورش با انگیزه‌های سیاسی متهم کرد. وی همچنین در ادامه رئیس جمهوری آمریکا را به دلیل این اقدامات فردی “حقیر” خواند.

اتهام‌های پیشین و کیفرخواستی که واشنگتن در صدد تهیه آن بر ضد همسر نیکولاس مادورو است همسو با فشارهای جدید ایالات متحده علیه دولت ونزوئلا اعمال می‌شود.

رهبر سوسیالیست ونزوئلا به همراه همسرش سیلیا آدلا فلورس و سایر اعضای «حلقه داخلی حامیان مادورو» از سال ۲۰۱۷ تحت تحریم وزارت خزانه داری ایالات متحده قرار دارند. فلورس یک قانونگذار و کارگزار قدرت در حزب سوسیالیست حاکم است.

آمریکا با غیرمشروع خواندن حکومت مادورو و اقدام او برای «تقلب در انتخابات ریاست جمهوری» از خوان گوایدو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا حمایت می‌کند. در مقابل مادورو نیز همواره ادعاهای آمریکا را دخالت در امور داخلی کشورش ارزیابی کرده است.

یکی از محافظان سابق همسر رئیس جمهوری ونزوئلا که پیشتر در سال ۲۰۱۷ به اتهام دست داشتن در قاچاق مواد مخدر به ایالات متحده مسترد و آنجا زندانی شده بود در گفتگو با رویترز تصریح کرده که فلورس در جریان جرائم اعضای خانواده‌اش از جمله معامله لو رفته قاچاق کوکائین که برادر زادگانش به دلیل دست داشتن در آن از سوی دادگاهی در آمریکا متهم شده بودند، قرار داشت.

براساس کیفرخواستی که آمریکا برای این پرونده علیه مادورو صادر کرده بود، درآمد حاصل از قاچاق کوکائین قرار بود برای تأمین مالی کارزار انتخاباتی فلورس برای ورود به پارلمان ونزوئلا در سال ۲۰۱۵ هزینه شود.

23311

اسکورسیزی تجربه زندگی در قرنطینه را فیلم کرد

مارتین اسکورسیزی در فیلمی کوتاه تجربه زندگی‌اش در دوران قرنطینه را نشان داده است.

این فیلم خاص و بسیار شخصی به عنوان بخشی از برنامه نهایی سریال «فرهنگ قرنطینه با مردی بِرد» که از خانه خود بِرد پخش می‌شود، امروز روی آنتن می‌رود.

در این برنامه بِرد ارتباطی بین خطر، فرهنگ و آفرینش و خلاقیت را بررسی می‌کند.

اسکورسیزی در این باره گفته است: آنچه من در آینده مورد نظر خواهم داشت این است که همه آنچه را در چنین شرایطی یاد گرفتم با خود حمل کنم. این یک ضرورت است. مردمی که دوستشان داری. اینکه بتوانی از آنها مراقبت کنی و تا آنجا که می‌توانی با آنها باشی.

مری بِرد نیز گفته است که اسکورسیزی پایانی عالی برای این مجموعه رقم زد. در این فیلم کوتاه او را در خانه می‌بینیم، دارد درباره قرنطینه از لنز فیلم‌های کلاسیک نگاه می‌کند؛ فیلم‌هایی مثل «مرد عوضی» هیچکاک.

وی افزوده است: اما آنچه خیلی هوشمندانه است این است که این چهره درخشان هالیوود بار دیگر نگاهی جدید از هیچکاک را به ما نشان می‌دهد. وقتی او موافقت کرد با ما همکاری کند، واقعاً روی ماه بودم.

در این مجموعه همچنین لی دانیلز کارگردان نیز حضور خواهد داشت تا به توضیح این بپردازد که چرا این تعطیلی فعلی در هالیوود می تواند فرصتی برای خلافیت رادیکال برای فیلمسازان فراهم کند.

دان مک‌کولین عکاس نیز درباره ارزش به مخاطره انداختن زندگی‌اش درجنگ سخن می‌گوید. چهره‌های دیگری نیز در آخرین قسمت این برنامه حضور دارند که دبورا فرانسز-وایت، دیوید اشپیگل‌هالتر و گیلیان ویرینیگ و مایکل لندی از جمله آنها هستند.

دیدگاه‌های بصری اسکورسیزی درمورد قدرت سینما برای کسی بیگانه نیست و وی بینندگان را از طریق تجربیاتش از فیلم‌های آمریکایی و ایتالیایی در دو گروه گسترده از فیلم‌های مستند آشنا کرده است. آخرین تلاش وی شاید خیلی عمیق نباشد، اما توانایی او را در اتصال نقاط بین زندگی‌های ما و آنچه جی هابرمان از آن به عنوان «رویا-زندگی» یاد کرده، به اشتراک می گذارد.

رکورد ابوترابی‌فرد و روحانی شکسته نشد/قالیباف از حدادعادل پیشی گرفت

به گزارش خبرآنلاین، چهار سال دیگر هم گذشت و پرونده یازدهمین دوره مجلس با انتخاب اولین هیات رئیسه رسما باز شد؛ هیات رئیسه‌ای که از ماه‌ها قبل حرف و حدیثش زیاد بود و در آخرین وزن‌کشی‌ها تکلیف رئیس اولین اجلاسیه مجلس یازدهم مشخص شد اما شاید بد نباشد نگاهی هم به ده دوره گذشته بیاندازیم و ببنیم روسای مجالس دیگر و نواب رئیسان آنها به چه آرایی کارشان را شروع کردند. 

آیت الله هاشمی و لاریجانی رکورددار شدند

از خرداد ۵۸ تا امروز، علی لاریجانی و آیت الله هاشمی رفسنجانی دو چهره ای هستند که بیشترین دوره ریاست بر مجلس را به نام خود ثبت کرده اند و بعد از آنها نیز ناطق نوری با قرار گرفتن در جایگاه ریاست مجالس چهارم و پنجم، در جایگاه دوم قرار دارد.

حدادعادل نیز به عنوان رئیس مجلس هفتم، در رده آخر میان دیگر اسامی حاضر در لیست روسای مجلس، جای دارد.

وقتی به آمار و ارقام نگاه می کنیم مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی تقریبا یکی از رکوردداران است که تنها علی لاریجانی توانسته با او رقابت کند و در برخی موارد هم از او پیشی بگیرد؛ مثلا در تعداد سالهای ریاست بر خانه ملت لاریجانی رتبه اول را لاریجانی دارد اما در آمار آرای ریاست هاشمی رفسنجانی در اولین اجلاسیه مجلس دوم ۹۵ درصد آرا را به خود اختصاص داد. در درصد آرا نیز بعد از آیت الله هاشمی، بازهم علی لاریجانی قرار دارد که در اجلاسیه اول مجلس دهم توانست با کسب ۸۵ درصد آرا بر کرسی ریاست مجلس دهم تکیه بزند. 

آرای نواب رئیس در گذر ۴ دهه

رقابت بر سر دو کرسی نایب رئیسی هم اگر داغ تر و جذاب تر از کرسی ریاست نباشد، کمتر هم نیست. در مروری بر آراء ریخته شده به گلدان نواب رئیسان مجالس یازده گانه در اجلاسیه اول، ابوترابی‌فرد رکورددار کسب رای از نمایندگان نیز هست. او با کسب ۲۳۲ رای در مجلس نهم، بیشترین رای را تا کنون برای نایب رئیسی کسب کرده است. پس از او حسن روحانی با ۲۰۹ رای در مجلس پنجم، و امروز قاضی زاده با ۲۰۸ رای در رتبه بعد قرار دارد و همینطور علی نیکزاد ۱۹۶ رای را به خود اختصاصا داد تا در رتبه ای پیش از محمدرضا باهنر با ۱۸۸ رای در مجلس هفتم و  پس از آن مسعود پزشکیان با ۱۵۸ در مجلس دهم قرار بگیرد. 

در جدول زیر به آراء روسای مجالس و نواب رئیس در اجلاسیه اول ادوار یازده گانه مجلس اشاره شده است؛

ادوار مجلس

سمت

اسامی

آراء

اول

رئیس

 

هاشمی رفسنجانی

۱۴۶ رأی  از مجموع ۱۹۶ رأی

نواب رئیس

 

علی اکبر پرورش

موسوی خوئینی

۱۲۴ رای

۱۰۸ رأی

دوم

رئیس

اکبر هاشمی رفسنجانی

۱۸۱ رأی از مجموع ۱۸۹ رأی

نواب رئیس

محمد یزدی

محمدمهدی ربانی املشی

 ۱۲۳ رأی

۱۱۰ رأی

سوم

رئیس

اکبر هاشمی رفسنجانی

۱۸۷ رأی موافق از مجموع ۱۹۲ رأی

نواب رئیس

مهدی کروبی

حسین هاشمیان

۱۶۰ رأی

۱۳۴ رأی

چهارم

رئیس

علی اکبر ناطق نوری

۱۹۱ رأی از مجموع ۲۴۰ رأی

نواب رئیس

حسن روحانی

اکبر پرورش

۲۰۰ رأی

۱۸۰ رأی

پنجم

رئیس

علی اکبر ناطق نوری

۱۴۶ رأی از مجموع ۲۴۰ رأی

نواب رئیس

حسن روحانی

محمدعلی موحدی کرمانی

۲۰۹ رأی

۱۳۳ رأی

ششم

رئیس

مهدی کروبی

۱۹۳ رأی مثبت از مجموع ۲۴۵ رأی

نواب رئیس

بهزاد نبوی

سید محمدرضا خاتمی

۱۵۵ رأی

۱۳۵ رأی

هفتم

رئیس

غلامعلی حدادعادل

۲۲۶ رأی از مجموع ۲۵۹ رأی

 

نواب رئیس

محمدرضا باهنر

سیدمحمدحسن ابوترابی

۱۸۸ رأی

۱۷۳ رأی

هشتم

رئیس

علی لاریجانی

۲۳۷ رأی از مجموع ۲۵۹ رأی

نواب رئیس

محمدحسن ابوترابی

محمدرضا باهنر

۱۷۷ رأی

۱۲۶ رأی

نهم

رئیس

علی لاریجانی

۱۷۷ از مجموع ۲۷۰ رأی

نواب رئیس

محمد حسن ابوترابی

محمدرضا باهنر

۲۳۲ رأی

۱۷۹ رأی

دهم

رئیس

علی لاریجانی

۲۳۷ رای از ۲۷۶

نواب رئیس

 مسعود پزشکیان

علی مطهری 

۱۵۸ رای

۱۳۳ رای

 

یازدهم

رئیس

محمدباقر قالیباف

۲۳۰  رای 

نواب رئیس

امیرحسین قاضی زاده 

علی نیکزاد

۲۰۸ رای 

۱۹۶ رای 

۲۷۲۷